ஆனால், நாட்கள் செல்லச் செல்ல, அந்த வாசனை கொடூரமாகப் பரவியது. மூன்றாவது நாள், பயந்து போன சிலர் அந்தப் பகுதியை நோக்கி நடந்தனர். அங்கு, இரண்டு மரக்கிளைகளுக்கு நடுவே தொங்கும் ஒரு தொட்டில் போன்ற அமைப்பு. அதன் உள்ளே, அழுகிய நிலையில் படுத்திருந்தது... ஒரு இளம் பெண்ணின் சடல்.
அந்தப் பெண், 28 வயதான பிரியா சர்மா. அம்பிகாபூரின் அருகிலுள்ள தனியார் பள்ளியில் ஆசிரியையாகப் பணியாற்றியவர். அவளது உடல், பத்து நாட்களுக்குப் பிறகு கண்டுபிடிக்கப்பட்டது – அழுகியது, அழியும் நிலையில். அருகிலுள்ள கிராமத்தினர் அழுதபோது உடல் அடையாளம் தெரிந்தது.
விரைந்து வந்த காவல்துறை, அதிர்ச்சியுடன் சம்பாத்திரங்களைச் சேகரித்தது. 20 அடி தொலைவில் கிடந்த ஒரு ஹேண்ட் பேக், அவளது அடையாள ஆவணங்களை வெளிப்படுத்தியது. பிரியாவின் பெற்றோருக்கு தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது. அவர்கள், பத்து நாட்களுக்கு முன்பே மகளைப் பற்றிய புகாரைத் தெரிவித்திருந்தனர்.
சடலை அடையாளம் காட்டப்பட்டபோது, அழுகை வெடித்தது. "இது எங்கள் பிரியா... எங்கள் ஒரே பொண்ணு," என்று தாய் சோபா சர்மா கதறினார்.
விசாரணை தொடங்கிய போலீஸ், பிரியாவின் செல்போனை ஆய்வு செய்தது. அங்கு, இரண்டு நம்பர்கள் தொடர்ந்து தொடர்பு கொண்டிருந்தன. அவை, அதே பள்ளியில் 12-ஆம் வகுப்பு படிக்கும் 19 வயதான மாணவன் அர்ஜுன் பாட்டலின் எண்கள்.
அர்ஜுன், பயந்த முகத்துடன் விசாரணை அறைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டான். அவன் வாய் திறந்தபோது, கொடூரத்தின் இரண்டாவது அடுக்கு தெரியவந்தது.
"அவள் என்னை கட்டாயப்படுத்தினார்... இரண்டு ஆண்டுகளா, நான் அவளோட காதலுல சிக்கிக்கிட்டேன். தனியா சந்திச்சு, உல்லாசம்... ஆனா, இனி போதும். 12-ஆம் வகுப்பு முடிஞ்சா, என்ன திருமணம் பண்ணிக்கோங்கன்னு சொன்னா. கர்ப்பமா இருக்கேன்னு மிரட்டினா. என் வீட்டுக்கு வீடியோக்கள் காட்டிடுவேன்னு சொன்னா," என்று அர்ஜுன் அழுதபடி சொன்னான்.
அவன் பயத்தில் சாப்பிடவில்லை. பெற்றோர் சந்தேகப்பட்டு விசாரித்தபோது, அனைத்தும் வெளியே வந்தது. கொதித்தெழுந்த அர்ஜுனின் தாய் லக்ஷ்மி தேவி, மாமா ரமேஷ் குமார், மற்றும் மூன்று நண்பர்கள் – விஜய், சஞ்ஜய், ராஜேஷ் – இணைந்து திட்டமிட்டனர்.
"என் மகளுக்கு என்ன ஆச்சு? அவளை அழிச்சுட்டா போதுமா?" என்று லக்ஷ்மி கோபத்தில் கதறினார். அவர்கள் அர்ஜுனைப் பயன்படுத்தி பிரியாவை காட்டுப்பகுதிக்கு அழைத்தனர்.
அங்கு, கோபத்தின் உச்சத்தில் தாக்கி, கொலை செய்தனர். கொலைக்குப் பிறகு, பிரியாவின் செல்போனை அவளது பிறப்புறுப்பில் சொருகி, அவமானத்தைச் சேர்த்தனர். தங்கள் காரில் தப்பி சென்றனர். ஆனால், சிசிடிவி கேமராக்கள் அவர்களைப் பொறியில் சிக்க வைத்தன.
பிரேதப் பரிசோதனை அறிக்கை வந்தபோது, மேலும் ஒரு அதிர்ச்சி. பிரியா கர்ப்பமாக இருந்திருக்கிறாள். அந்தச் செய்தி, அர்ஜுனின் குடும்பத்தை ஆழமாக உடைத்தது. "இது நான்... நான் காரணம்," என்று அர்ஜுன் தன்னைத் தானே குற்றவாளியாக நினைத்தான்.
போலீஸ், ஐந்து பேரையும் – அர்ஜுன், லக்ஷ்மி, ரமேஷ், விஜய், சஞ்ஜய், ராஜேஷ் – கைது செய்தது. அவர்களது காரைப் பறிமுதல் செய்தது. "ஆதாரங்கள் தெளிவு. விசாரணை தொடர்கிறது," என்று அம்பிகாபூர் போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர் குமார் சொன்னார்.
இந்தச் சம்பவம், காதலின் அழகை மறைத்து, கொடூரத்தின் முகத்தை வெளிப்படுத்தியது. ஒரு இளம் ஆசிரியையின் கனவுகள், ஒரு மாணவரின் பயம், ஒரு தாயின் கோபம் – அனைத்தும் காட்டின் இருளில் கலந்தன.
அம்பிகாபூரின் அமைதியான வீதிகள் இன்று கேள்விகளால் நிரம்பியுள்ளன: காதல் எப்போது கொலையாக மாறும்? பெற்றோரின் பாதுகாப்பு எப்போது வெறுமனே கொடூரமாகிறது? விசாரணை முடிவடையும் வரை, இந்தக் குடும்பங்கள் – பிரியாவின் பெற்றோரும், அர்ஜுனின் குடும்பமும் – வலியின் சிறையில் சிக்கியுள்ளனர்.
இது உண்மை சம்பவத்தை அடிப்படையாக கொண்டு எழுதப்பட்ட கிரைம் கதை. சம்பவம் நடந்த இடம் பெயர்கள் கற்பனை.