வீட்டுப் பணிப்பெண்ணாக வேலை செய்து, தன் இரண்டு மகள்களையும் தனியாக வளர்த்து வந்தார். அவரது கணவர் ஈஸ்வர் டி.ஆர் ராணுவத்தில் பணியாற்றியவர். சுமார் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அவர்கள் பிரிந்து விட்டனர்.
அஞ்சுவின் மூத்த மகள் ரோஷினி குமாரி 20 வயதானவர். இளைய மகள் (பெயர் வெளியிடப்படாத சிறுமி) இன்டர்மீடியட் படித்துக் கொண்டிருந்தாள். வீடு சிறியது, ஆனால் அன்பும் பொறுப்பும் நிறைந்தது. அஞ்சு தன் மகள்களுக்காக எல்லாவற்றையும் தியாகம் செய்யத் தயாராக இருந்தார்.
2023 டிசம்பர் மாதம், சமூக வலைதளத்தில் ஒரு அறிமுகம் ஏற்பட்டது. இளைய மகளுக்கு மோண்டி குமார் சிங் (அல்லது மோண்டி ராஜ்) என்ற 22 வயது இளைஞனுடன் தொடர்பு ஏற்பட்டது.
மோண்டி ஜீடிமெட்லா பகுதியில் டிரைவராக வேலை பார்த்தான். இருவருக்கும் இடையே நாளடைவில் காதல் மலர்ந்தது. இரகசியமாக பேச்சுகள், சந்திப்புகள் தொடர்ந்தன.
ஆனால் அஞ்சு இதை அறிந்தபோது அதிர்ச்சியடைந்தார். மகள் இன்னும் சிறுமியாக இருந்ததால், சாதி வேறுபாடுகள் இருந்ததாலும், அந்த உறவை கடுமையாக எதிர்த்தார். "இது உன் எதிர்காலத்தை அழிக்கும்" என்று எச்சரித்தார். அஞ்சுவின் தொடர்ச்சியான எதிர்ப்பு, இளம் ஜோடியை கோபப்படுத்தியது.
2024 அக்டோபரில் ஒரு நாள், மோண்டி வீட்டுக்குள் வந்தபோது அஞ்சுவால் பிடிபட்டான். ஜவஹர்நகர் போலீசார் அவன் மீது போக்சோ வழக்கு பதிவு செய்தனர். அவன் சுமார் 50 நாட்கள் சிறையில் இருந்தான். விடுதலையான பிறகும் உறவு தொடர்ந்தது. மீண்டும் போலீஸ் வழக்கு, கைது... இப்படி தொடர்ந்தது.
அஞ்சுவின் எதிர்ப்பு இருவரையும் கொதிப்படையச் செய்தது. "அம்மா இல்லாவிட்டால் எங்கள் காதல் தடையின்றி இருக்கும்" என்று இருவரும் சதி திட்டமிட்டனர்.
2025 மே 12 அன்று... அன்று அஞ்சு வேலையிலிருந்து வீட்டுக்கு திரும்பினார். வீட்டுக்குள் மோண்டி ஒளிந்திருந்தான். இளைய மகள் தாயைப் பிடித்துக் கொண்டாள். மோண்டி கத்தியால் அஞ்சுவின் மார்பில் குத்தினான். அஞ்சு சம்பவ இடத்திலேயே உயிரிழந்தார். மூத்த மகள் ரோஷினி அப்போது வேலைக்குச் சென்றிருந்தாள்.
உடலை எப்படி அப்புறப்படுத்துவது என்று தெரியவில்லை. ஆரம்பத்தில் வெளியே கொண்டு போகத் திட்டமிட்டனர். ஆனால் தோல்வியடைந்தது. உடல் அழுக ஆரம்பித்தது.
துர்நாற்றம் வீசியது. இறுதியில் இருவரும் வீட்டுக்குள் ஒரு குழி தோண்டினர். கட்டிலுக்கு அடியில் உடலை வைத்து, சிமெண்ட், மணல் கொண்டு புதைத்தனர். "எலி தொல்லை... தரை பழுது பார்க்கிறோம்" என்று ரோஷினியிடம் சொன்னார்கள்.
அஞ்சுவின் மொபைலை அழித்துவிட்டனர். இளைய மகள் தன் சகோதரியிடம், "அம்மாவுக்கு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. வேறொருவருடன் சென்றுவிட்டார்" என்று பொய் சொன்னாள்.
நாட்கள் உருண்டன. மாதங்கள் கடந்தன. அக்டோபர் 17, 2025 அன்று ரோஷினி போலீசில் புகார் அளித்தாள். காணாமல் போன வழக்கு பதிவானது. ஆனால் துப்பு எதுவும் கிடைக்கவில்லை.
ஒரு வருடம் கழித்து, 2026 மார்ச் மாதம்... போலீசார் மோண்டியை சந்தேகித்து விசாரித்தனர். அவன் குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டான். இளைய மகளும் வாக்குமூலம் அளித்தாள். வீட்டில் கட்டிலுக்கு அடியில் தோண்டியபோது, அஞ்சுவின் உடல் மீட்கப்பட்டது. அல்வால் துணை வட்டாட்சியர் விசாரணை, உஸ்மானியா மருத்துவமனை டாக்டர்களால் பிரேதப் பரிசோதனை.
இதற்குள் இளைய மகள் கர்ப்பமாகி, 2026 ஜனவரி 8 அன்று யாதகிரிகுட்டா கோவிலில் மோண்டியை திருமணம் செய்துகொண்டாள். இருவரும் ஒன்றாக வாழ்ந்தனர். சுமார் இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு ஒரு ஆண் குழந்தையும் பிறந்தது. அதே வீட்டில், தாயின் உடல் புதைக்கப்பட்ட அதே அறையில் அவர்கள் வாழ்ந்து வந்திருந்தனர்.
போலீசார் இருவரையும் கைது செய்தனர். இளைய மகள் மைனர் என்பதால் ஜுவைனைல் ஹோமுக்கு அனுப்பப்பட்டாள். மோண்டி ரிமாண்டுக்கு அனுப்பப்பட்டான். கொலை வழக்காக மாற்றப்பட்டு விசாரணை தொடர்கிறது.
அக்கம்பக்கத்தினர் இந்தச் செய்தியை கேட்டு அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனார்கள். "ஒரு தாயின் அன்புக்கு இப்படி ஒரு முடிவா?" என்று பலரும் கண்ணீர் விட்டனர்.
இது ஒரு உண்மைச் சம்பவம். காதல் என்ற பெயரில், எதிர்ப்பைத் தாங்க முடியாமல் நடந்த கொடூரம். ஒரு தாயின் உயிர், இரண்டு இளம் உயிர்களின் எதிர்காலத்தையும் அழித்தது. வீட்டுக்குள் புதைக்கப்பட்ட உடல் ஒரு வருடம் கழித்து வெளிச்சத்துக்கு வந்தபோது, மனித மனதின் இருண்ட பக்கத்தை உலகம் மீண்டும் ஒருமுறை பார்த்தது.